Ik ben Sabine Baptist. Coach. En vooral: mensenmens.
Geef mij geen spreadsheets, regels of oppervlakkig gebabbel. Geef mij mensen. Rauw, echt, in de knoop of net aan het ontwaken. Wat drijft hen? Wat remt hen af? Waarom zeggen ze ja als ze nee bedoelen? Waarom blijven ze hangen in een job, een relatie, een patroon dat hen leegzuigt? Wat fluistert hun intuïtie — en waarom luisteren ze er zo verdomd weinig naar?
Die vragen, die fascinatie, zit in mijn vezels. Niet als hobby, maar als levenslange drive. Ik begon ooit als sociaal verpleegkundige, belandde in de verslavingszorg — en bleef daar vijftien jaar hangen. Niet uit medelijden, wel uit respect. Omdat mensen die vastzitten in verslaving vaak haarfijn aanvoelen wat er schuurt. Ze weten wat ze moeten doen. Alleen… ze doen het (nog) niet. Ik heb daar geleerd hoe diep de wil tot verandering kan zitten — én hoe ver we soms van onszelf afdwalen.
En dan? Dan word je directeur. In diezelfde organisatie. Omdat drive en idealisme zelden stil blijven zitten. Ik mocht mee bouwen aan beleid, visie en strategie. Ook daar dezelfde vragen: wat houdt mensen en dus organisaties in beweging? Hoe krijg je een team op één lijn zonder jezelf te verliezen? Ook in deze rol heb ik meer dan 10 jaar heel veel mogen leren, ontdekken en op de rails gezet.
Tot het begon te wringen. Dat stemmetje: “Is dit het nu? Ga jij hier oud worden?” Een coach kruiste mijn pad. En bracht me terug bij mezelf. Het antwoord op die sluimerende onrust? Een eigen praktijk. Eindelijk.
Vandaag coach ik. Omdat het klopt. Omdat alles wat ik ben en alles wat ik geleerd heb — van mensen in crisis, van leiders in twijfel, van teams in verandering — daarin samenkomt. Coaching is voor mij: raken, schudden, verhelderen, wakker maken. Vertragen om daarna écht te versnellen. Jou leren kiezen. Voor jezelf. Met liefde, zonder excuses.
Ik zet mijn ervaring, intuïtie en strategisch inzicht in zodat jij stappen kunt zetten. Kleine of grote, dat maakt me niet uit. Als ze maar wáár zijn. Geen quick fixes. Wel eerlijke confrontatie, warme scherpte en een coach die naast je loopt, maar niet met je meepraat.
En als ik niet aan het coachen ben… dan zit ik met mijn handen in de aarde. Of op de motor met mijn man. Ik wandel met de hond, rommel in huis, pruts aan keramiek of mozaïek. En ja, ik ben ook fan van lekker eten, goed gezelschap en af en toe heerlijk niksen met een boek of een goede detectivefilm.
Zin om samen te werken? Dan gaan we niet babbelen. Dan gaan we bewegen. Op jouw tempo. In jouw richting.
